Szkoda tych ludzi co zabijają. Oni nie wiedzą co czynią, bo by tego nigdy nie zrobili. Memento mori jednak mówię im, bo czas jest bliski. Czas życia tu na ziemi, a potem? Dlaczego oni są tacy jak zaczarowani. ślepi? Kto mi powie?
marchmie@interia.pl

Dziecka z anencefalią raczej nigdzie się nie odda pod opiekę.

ad mniemanologia.
Dziecko upośledzone ma takie samo prawa jak nieupośledzone.
Istnieje równość osób jako podmiotów prawnych wobec prawa.Podstawowy postulat funkcji prawa.
Matka ma też prawo z uwagi na brak możliwości wychowania dziecka do oddania go pod opiekę wyspecjalizowanym placówkom wychowawczym.

A ja to rozumiem.
Podobnie jak rozumiem np. kobiety, których spodziewają się dziecka z anencefalią, i decydują się na aborcję.

Ja również nie potępiam osób, lecz antyludzkie czyny.
Rodzice adopcyjni czekają po wiele lat na adoptowanie dziecka.Zaproponowałem komuś kto chciał zabić dziecko,bezinteresowne wychowanie jego dziecka - odmówił - zabił. Ja go nie potępiam, on sam się potępił.

ciezko ogladac strony o aborcji. nie rozumiem jak mozna tak krzywdzic dziecko.jednak nie potepiam kobiet ktore to zrobily one i tak otrzymaly kare... jest nim ich sumienie...

Odpowiedź na rezolucję brukselskiego karła


Z wybitym na czole piętnem Kaina

Stanął przed światem moralny karzeł

Bo prezentacji wybiła godzina.


Nie uznaje on wiedzy i ludzkiej nauki,

Wszystko płyciutkie i powierzchowne,

Według liberalnej żyje on sztuki

Za to ubranie ma modne - szyte szykownie.


Wśród swego brzucha życie mu wzlata

Jest jego bóstwem i świata sensem.

I chociaż nauka ustala niezbicie

W której to chwili człowiek ma życie

On dla nauki ma tylko wzgardę !

Znamię Kaina na czole mu świeci

Znamię Kaina ma za latarnię

Bez trudu w aborcie morduje dzieci,

Twierdząc, że jest mądry i postępowy,

Tak twierdzi twardo, twierdzi niezbicie

Lecz nie ma tożsamości prawdy i dobra

Lecz obiektywnie narusza prawo - prawo do życia.

Porzucił szczyty swego istnienia -

Bóg w jego życiu jest nieobecny,

Utracił on ogień z bożego płomienia

Bo choć postępowym się zwykle ogłasza

Dominuje w nim pustka i chciwość,

Posiadł w swej duszy wnętrzności Judasza

Co jest wybitnym szczytem podłości.

Tylko interes - tu absurd sam siebie pochłania

Przekroczył ów człowiek granice i wszedł do nicości.


Człowiek upadły, mówi ,że ma prawo

Lecz jego ustalenia zwane ustawami

O ile pomijają prawo wieczne ducha

Nigdy nie możemy nazwać ich prawami

Ponieważ praw odwiecznych człowiek w nich nie słucha

I są przejawem jego nędzy ducha.


W cieniu diabelskich nietoperza skrzydeł

Odczłowieczona moc człowieczego ducha

Pogrąża się powoli w najciemniejszą noc wszechświata

Nikczemnik straszydeł co bezwiednie upadł

Jak krew w czeluściach od wieków zarania

Zbrodnią przerosła wulkanem wybucha

W wieczystej tej nocy wszechświata dla karła

- nie będzie świtania

Dziecięciu Agaty zamordowanemu przez PO-wskich oprawców poświęcam

Już mama nie wypowie dzieciątko swoim głosem
Już głosu swego nigdy nie wyda w potrzebie
Droga życia skreślona - zbrodniarza noża ciosem
Księga życia zamknięta na ziemi i w niebie.

Życie dźwięczało w każdej ducha strunie
Dopóki anioł ducha snu ludzkiego strzeże
Anioł zbrodni przyszedł ze skrzekiem gawronim
Z czerwonymi oczami, z czarnym podniebieniem

I widziałem Tuska jego krwawe lica
Szpony w których trzymał, były zaciśnięte
Twarz z uśmieszkiem jakby w szczęśliwicy
W sztok postawion wzrok i usta zacięte
A spod zębów wystawała nóżka
I płynęła jeszcze krwi dziecięcej strużka

A w cieniu bonza śmiertelne Kopacze
Pustostan intelektu i pustostan ducha
Dla kraju nic nie robi, pieniądze bierze a kracze
Jak dojrzy ofiarę, śmiercią zionie , bucha.

Jej misją jest zabijać, w zabijaniu ma spełnienie
Dziejową misję lewacką pełni pracą
Zabicie dzieciątka było jej marzeniem
I za ten wyczyn Polacy jej płacą !

I co mam powiedzieć, co mam wyrzec na to
W domu moim jest miejsc wiele, jak i w sercu moim
Kupiłbym ci łóżeczko i byłbym ci tatą
I byłbym ci tatą od twego spowicia

Gdyby pomoc ci przyszła od serc ludzkich idąca
Razem czerpalibyśmy ze zdrojów życia
Razem szlibyśmy, może w trudach życia ku jasności słońca
Które teraz dla mnie i dla zbrodniarzy świeci.

I mego serca napawa goryczą
Przyćmiło się dla mnie, zgasło dla twych oczu
Chłopczyku lub dziewczynko o czarnym lub jasnym warkoczu.

Życie dźwięczało w każdej ducha strunie
Dopóki anioł ducha snu ludzkiego strzeże
Anioł zbrodni przyszedł ze skrzekiem gawronim
Z czerwonymi oczami, z czarnym podniebieniem

Już mama nie wypowie dzieciątko swoim głosem
Już głosu swego nigdy nie wyda w potrzebie
Droga życia skreślona - zbrodniarza noża ciosem
Księga życia zamknięta na ziemi i w niebie.


Ps.

Bo każde dzieło gwałtu, czyn siły zwierzęcej,
co jak upiór wypija życie, nocą księżyc jak trup bladolicy,
jak oko wisielca z chmur wyciekł.

Na początku zbrodni była tam ofiara
Gdzie się kończy zbrodnia - tam zaczyna kara.

I czuję na swych oczach dłonie potępione
Co ściąwszy czyjeś serce jak kwiat ciszy
Całą zbrodnię przez wieki niosą na ramionach
Płaczą w ognistej studni gdzie ich nikt nie słyszy

(Do nieba tylko jedna jest droga,
najpierw jest się Człowiekiem
potem Synem Boga.)

autor: Agamemnon

porównaj: Agamemnon blog

Bój ateistów

W pobojowisku nocy jak pięść czarny kułak
Przechodzą przez obozy śmiertelnych namiotów
Gdzie sen jaskółczy umarł przylepiony w chmurach
Połamanych idei i wężowych splotów

Teraz obsesyjnie wydłubują dzieci
Bronią dzieciom światła, bronią im imienia
Nie widziano nigdy w całych tysiącleciach
W śród narodów świata większego zdziczenia

Mass medialne prawdy z mózgu robią sieczkę
Kłamstwo jest w obrazie, niemal w każdym słowie
Nasz liberał lewak nalewa szklaneczkę
Świeżej krwi dziecięcej i pije na zdrowie

I bądźże ty człowieku spokojny i pogodny !
Zbrodnia dla lewaka - zwykły chleb powszedni
Lśnią już czasy nowe - wieszczów przepowiedni
Zmierzch dla chamstwa przyjdzie i lewackich zbrodni

Narody Europy otrząsną się z mroków
Nie im śmierci mroki, lecz im światła loty
Zrzucą brukselską niewolę ciemnoty
Zesłaną Europie z piekła wyroków.

autor: Agamemnon

Porównaj: Poezja patriotyczna opozycyjna Agamemnon blog

I choć piorun po piorunie
Gorejący ogień morza
Olbrzymami w czeluść runie
Od dna morza się odbije
I wulkanem do przestworza
Wyciągniętą sięgnie szyją
Z łbem abortu - jadem żmii
Czyje są to siły, czyje ?

Cios Kaina w proch rozbiję
Chwycę miecz od Archanioła
Łeb odbiję od przestworza
Tarczą zakrwawionej pieśni
I to ścierwo do podnóżka złożę Bogu.
Jest to taka wola Boga
Ze starego dekalogu.

porównaj: Poezja polityczna Agamemnon blog

in vitro

W metodzie in vitro nie było podstawy,
Moralnie jest błędna na wiele postaci.
Odczłowieczona - bo jest to chrzest krwawy,
Życie na kurhanach swoich sióstr i braci.

Nie będzie lewak przynajmniej na razie
Umieszczał wymioty w dekalog obrazie.

A siłą nacisków próżno się zasłania
Kto karty historyczne swego panowania
Przed obliczem obecnych i potomnych ludzi
Obrzyga krwią niewinną i zbrodnią zabrudzi !

porównaj: Poezja polityczna

Moratorium na wykonywanie abortu ( część II)

Przypowieść o ginekologu mordującym dzieci przez poronienie.

Człowiek pewien wypruwał serce Bogu
A z twarzy był dobry, łagodny i miły
Wcielony w milion wycinał ze złogu
Swego gatunku abonament siły
Miał zdaje się wszystko willę, mercedesa
Nie pytał on wiedział lecz czasem się dziwił
Że Bóg się nie uśmiecha
Niósł pomoc pracował ciężko, mozolnie i żmudnie
Na krzyż przybijał w samo południe
Wyrywał serce i wrzucał do śmietnika
Z wiarą dziecinną
A Bóg się wciąż nie uśmiechał
A serce Jego wciąż bije choć bić nie powinno.

autor: Agamemnon

porównaj: Agamemnon blog

Moratorium na wykonywanie aborcji (część I)

Dzieciom poległym w aborcji poświęcam


Świat cały zawirował
w oczach wzrastała ciemność
nastał czas śmierci
mróz objął serca
paraliż rozum
zasady wyparowały już dawno
znikła nadzieja
zostały tylko aseptyczny postęp i nowoczesność
Ja, który niedawno się począłem
Odchodzę
Parafinowy uśmiech ulgi
Zastygł na twarzy
mojej matki
Odchodząc słyszałem plusk wody
umywanych rąk, wycieranych
starannie ustawą.

autor: Agamemnon

http://agamemnonvppl.blogspot.com

no , a jak może być inaczej normalna istota nie może znieść mysli, że zabilla, może kiedyś wybaczysz sobie,
Bóg, już na pewno Ci wybaczył,teraz kolej na Ciebie.

Zgadzam się z wszystkimi, którzy potępiają aborcję, jest to najgorsze zło, wyrządzone dziecku. Zrobiłam to i ja, do końca życia będę miała wyrzuty sumienia . Pan Bóg był dla mnie łaskawy, urodziłam dwoje dzieci ,kocham je nad życie. Pewnie zapytacie, dlaczego usunęłam ciążę ? Byłam młoda , głupia i w trudnym okresie. Wiem, że to nie jest wymówka. Zostałam pobita przez chłopaka, prawie wyrzucona z domu , nie miałabym dokąd pójść. Nadal to nie będzie wytłumaczeniem, ale stało się , czuję się z tym podle.