Czy II Sobór Watykański był naiwną próbą pogodzenia się ze światem, czy zaplanowaną rewolucją, która odebrała Kościołowi jego tożsamość? Paweł Lisicki w mocnych słowach analizuje przyczyny posoborowego kryzysu.
Lisicki analizuje tezę, że Sobór Watykański II próbował przesunąć akcent z kultu Boga na „kult człowieka” (humanizm chrześcijański). Przywołuje dokumenty soborowe, zwłaszcza Gaudium et Spes, jako dowód na próbę „przemycenia” nowej teologii, która miała pogodzić Kościół ze światem współczesnym, ale w efekcie doprowadziła do jego zeświecczeni














