Witold Gadowski poddaje surowej ocenie postawę polskiej hierarchii kościelnej oraz narastający kryzys wiary wśród wiernych.
Autor wskazuje na tragiczny los chrześcijan na Bliskim Wschodzie, którzy są systematycznie rugowani ze swoich ziem przy całkowitej obojętności światowych mediów. Publicysta alarmuje o szerzącej się w Polsce przestępczości zorganizowanej oraz procederze fałszowania polskiej waluty przez przybyszów ze Wschodu. Analiza dotyczy również niebezpiecznych mechanizmów polityki migracyjnej, która czyni z Polski potencjalną kolonię karną dla niepożądanych w Niemczech imigrantów.
Służba prawdzie jest służbą pokorną, w której człowiek popełnia błędy, upada, wstaje, idzie dalej, byle by szedł w kierunku prawdy
Gadowski demaskuje uległość polskich władz wobec obcych wpływów oraz brak reakcji na wrogie działania wymierzone w suwerenność państwa. W materiale pojawia się krytyka prezydenta za podpisywanie kontrowersyjnych ustaw abolicyjnych dla najemników walczących w obcych formacjach. Autor wzywa do budowania silnej wspólnoty wolnych Polaków, którzy nie boją się mówić prawdy i bronić własnych tradycji przed obcą dominacją. Komentarz stanowi mocne ostrzeżenie przed skutkami naiwności politycznej oraz duchowym rozkładem instytucji mających stać na straży polskiego interesu.
