Szokujące fakty o włoskim faszyzmie i jego żydowskich współtwórcach, o których zapomniano.
Współczesne narracje polityczne nagminnie wykorzystują pojęcie faszyzmu do stygmatyzowania przeciwników, całkowicie ignorując historyczne realia tego systemu. Benito Mussolini wywodził się bezpośrednio z ruchu socjalistycznego, a stworzony przez niego model państwa opierał się na centralnym planowaniu i ścisłej kontroli gospodarczej. Twórca włoskiego imperium przez lata odcinał się od rasistowskich obsesji III Rzeszy, uznając teorie o czystości rasy za czyste bzdury. W strukturach partii faszystowskiej oraz w rządzie Duce zasiadało wielu obywateli pochodzenia żydowskiego, którzy aktywnie współtworzyli zręby nowej państwowości. Nawet rabini odprawiali dziękczynne modły za ocalenie dyktatora, co kłóci się z dzisiejszym uproszczonym obrazem tamtych wydarzeń. Sytuacja zmieniła się drastycznie dopiero w momencie fatalnego w skutkach sojuszu z Adolfem Hitlerem, który uczynił z Mussoliniego politycznego zakładnika. Materiał przypomina również o sukcesach w walce z mafią oraz modernizacji przemysłu, które budowały autorytet wodza przed wybuchem globalnego konfliktu. Tragiczny finał na stacji benzynowej w Mediolanie był bezpośrednią konsekwencją zaprzedania się niemieckiemu diabłu i klęsk na frontach II wojny światowej.
Rasa to jest uczucie, a nie rzeczywistość. Co najmniej 90% z tego pojęcia to uczucie. Nic mnie nigdy nie przekona do tego, że czyste biologicznie rasy nadal istnieją.
